تبلیغات
حوزه علمیه استان مرکزی - ویژه نامه محرم نیایش (گزیده‏اى از دعاى عرفه حسین بن على(ع))
حوزه علمیه استان مرکزی
اللهم عجل لولیک الفرج
نیایش (گزیده‏اى از دعاى عرفه حسین بن على(ع))

پروردگارا، مرا به كه وا مى‏گذارى، به خویشاوندى كه پیوندمحبت را مى‏گسلد، یا بیگانه‏اى كه با من خشم مى‏راند، یا به آنان‏كه مرا خوار مى‏شمارند و حال آن كه تو خداى منى و رشته سرنوشت‏من در چنگ توست! از غربت و تنهایى و دورى خانه‏ام و خوارى‏ام درچشمان كسى كه وى را بر من مسلط گردانیده‏اى، به درگاه تو شكایت‏مى‏آورم.

بارالها بر من خشم مگیر كه اگر تو بر من خشم نیاورى، مرازغیر تو باكى نیست و مگر نه این است كه فراخناك لطف و عافیت تومرا كافى است!

خداوندا، تو را به نور جمالت كه بر زمین و آسمانها تابیده‏است و پرده‏هاى تاریكى را برانداخته و كار گذشتگان و آیندگان راصلاح بخشیده است، سوگند مى‏دهم و از تو مى‏طلبم كه در آن حال كه‏بر من خشم گرفته‏اى، مرا نمیرانى و قهر خود را بر من نازل‏نگردانى كه تو مى‏توانى قهر و عتاب را رها كنى و به لطف بازآیى‏و از من خشنود شوى!

اى آن كه سپاسگزاریم به درگاه وى اندك است، اما او محرومم‏نمى‏سازد و گناهانم بسیارند لكن مرا به فضیحت و رسوایى‏نمى‏كشاند، پیوسته مرا در حال انجام گناهان مى‏نگرد، اما هیچ گاه‏به خوارى نمى‏راندم!

اى آن كه در كودكى مرا محافظت فرمودى و در هنگام پیرى‏بى‏روزیم نگذاشتى. اى آن كه الطاف و نعمتهایت در نزد من بیرون‏از شمارند و توان شكرگزارى آنها را ندارم.

اى كسى كه با من به نیكویى و احسان رفتار مى‏كنى و من به زشتى‏و عصیان تو را پاسخ مى‏گویم. اى كسى كه مرا به یمن ایمان نجات‏بخشیدى، پیش از آن كه به طریقه شكر نعمتهایت آشنا باشم.

اى مولاى من، تویى كه نعمت دادى، تویى كه احسان كردى، تویى كه‏به نیكى رفتار نمودى، تویى كه كرامت فرمودى، تویى كه فضیلت‏بخشیدى، تویى كه فضل خود را به اتمام رسانیدى، تویى كه روزى‏عطا فرمودى، تویى كه كرم كردى، تویى كه توانمندم ساختى، تویى‏كه سرمایه‏ام دادى، تویى كه پناه دادى، تویى كه كفایت كردى،تویى كه هدایت كردى، تویى كه از گناه بازداشتى، تویى كه گناهان‏را پوشیدى، تویى كه گناهان را بخشیدى، تویى كه عذر پذیرفتى،تویى كه مكنت و جاه بخشیدى، تویى كه عزت دادى، تویى كه پشتیبان‏بودى، تویى كه تاییدم كردى، تویى كه یارى رساندى، تویى كه شفابخشیدى، تویى كه عافیت دادى، تویى كه اكرام كردى، خجسته و بلندمرتبه‏اى اى پروردگار من، ستایش جاودانه از آن توست و سپاس‏پیوسته تو را سزاست.

اما من اى خدایم، به خطاهایم معترفم، پس بر من ببخشاى! منم‏كه گناه كردم، منم كه خطا نمودم، منم كه نادانى كردم، منم كه‏به سوى گناه شتافتم، منم كه اشتباه كردم، منم كه به غیر تواعتماد كردم، منم كه در عین دانایى گناه كردم، منم كه وعده‏هادادم، منم كه وفا ننمودم، منم كه پیمان شكستم، منم كه به جرم‏خود اقرار كردم.

بارالها، من بدان نعمات كه مرا داده‏اى اذعان دارم، به‏گناهانم اعتراف كرده و از آنها باز مى‏گردم; تو نیز مرا بیامرز.

اى كسى كه گناه بندگان تو را ضررى نرساند و نیازى به طاعت‏ایشان ندارى، هر كدام از بندگانت كه كارى نیكو به جاى آورند،به توفیق و لطف توست، پس ستایش و حمد تو را سزاست.

خدایا، چون مرا فرمان دادى سركشى نمودم و چون نهى كردى، آنچه‏را نمى‏خواستى به جاى آوردم. اینك این منم كه نه دلیلى بربى‏گناهى خود دارم كه عذر بخواهم و نه نیروى آن دارم كه از كسى‏یارى بخواهم. حال با كدامین اعضایم رو به روى تو بایستم; آیابا گوشم یا با چشمم یا با زبان و یا پاهایم، آیا تمامى اینهانعمتهایى نیست كه مرا عنایت فرموده‏اى و من با همه آنهانافرمانى‏ات كرده‏ام، اى مولاى من، حجت و دلیل از آن توست و من‏محكومم!

اى شنواترین شنوندگان و اى تیزبین‏ترین بینندگان و اى‏سریعترین حسابگران و اى مهربانترین مهربانان، بر محمد(ص) وخاندان پاك وى درود فرست!

پروردگارم، از تو حاجتى را مى‏طلبم كه اگر آن را به من ارزانى‏دادى، هر چیز دیگرى را كه از من دریغ نمایى، مرا زیانى نرساندو اگر از آن محرومم سازى، هر چه را به من عطا فرمایى مرا نفعى‏نبخشد; «از تو مى‏خواهم كه مرا از آتش جهنم آزاد گردانى!»

غیر تو خدایى نبود، یگانه‏اى و تو را همتایى نیست، فرمانروایى‏توراست و ستایش از آن توست و تو بر همه چیز توانایى، اى خدا،اى خدا، اى خدا.

خدایا، من در آن حال كه بى‏نیاز و توانمندم، به تو نیازمندم،پس چگونه در حال فقر نیازمند تو نباشم. خدایا من كه در عین‏دانایى، نادانم، چگونه در حین جهل، نادان نباشم!

خدایا، به راستى كه تغییر تدابیر تو و سرعت انجام اراده وتقدیرات تو، بندگان عارفت را باز داشت، از این كه در حال نعمت‏به دوام بخشش تو اطمینان كنند و در حال نقمت، از رحمت تو نومیدگردند!

اكنون منم كه با فقر و نیازمندیم به تو توسل مى‏جویم و چگونه‏به حضرتت توسل جویم با فقرى كه محال است دامان غناى تو رابیالاید. چسان از این حال كه دارم به تو شكایت آورم، در حالى كه‏هیچ چیز بر تو پوشیده نیست. چگونه حرفهاى دلم را براى تو بیان‏كنم و حال آن كه از همه آنها آگاهى! چگونه ممكن است امیدهایم‏را كه رو به سوى تو دارند، به نومیدى بدل سازى و حال مرا نیكونگردانى، با آن كه قوام آن به دست توست.

خدایا با آن كه عظیم نادانم، چقدر به من لطف مى‏كنى و با آن‏كه زشتى كردارم آشكار است، چقدر با من مهربانى!

خدایم! چقدر تو به من نزدیكى و من از تو دورم! و چقدر نسبت‏به من مهربانى. پس چیست كه بین من و تو حجاب افكنده است!؟

پروردگارا، از تغییر آثار و دگرگونى حالات نیك دانستم كه‏خواسته تو در مورد من این است كه خود را در همه چیز به من‏بنمایانى، تا درباره هیچ چیز از تو غافل نگردم.

خدایا، هر گاه گناهانم مرا گنگ گردانید، كرم تو زبان مراگشود و هرگاه كه صفات ناپسندم مایوسم ساخت، الطاف بى‏پایانت‏مرا به طمع واداشت!

خدایا، آن كس كه زیباییهایش در حقیقت زشتى است، چگونه‏زشتیهاى رفتار وى زشت و ناپسند نباشد و آن كس كه سخنان حق گونه‏او ادعایى بیش نیست چسان ادعاهایش، ادعا نباشد.

خدایا، فرمانهاى تاثیرگذار و اراده مسلط تو براى سخن‏گویى،گفتارى باقى نمى‏گذارد و صاحب توانایى را ناتوان مى‏سازد.

بارالها، توجه من به مخلوقات تو سبب مى‏گردد كه از مشاهده‏جمالت محروم بمانم، پس مرا در پیشگاه خویش به عبادتى بگمار كه‏به وصال تو رساندم! چگونه براى اثبات وجود شریفت‏به چیزى دلیل‏آورده شود كه در هستى خود محتاج توست، آیا براى غیر تو ظهورى‏است كه براى تو نیست تا وجود غیر، آشكار كننده جمال تو باشد؟

تو كى پنهان بوده‏اى كه براى عیان ساختنت نیاز به دلیلى باشد كه‏تو را اثبات نماید، كى دور بوده‏اى كه كاینات راه رسیدن به توباشند. كور باد آن چشم كه تو را نگاهبان خود نبیند! و چه‏زیانبار است معامله بنده‏اى كه از محبت تو وى را بهره‏اى نیست!

خدایا، خوارى و پستى‏ام در برابر تو هویداست و احوال من بر توپوشیده نیست.

وصالت را از تو مى‏طلبم و به یارى وجود شریفت، بر هستى توگواهى مى‏دهم. مرا با نور خود به ذات پاكت راهنمایى فرماى و باصدق عبودیت در پیشگاهت‏برپاى دار.

پروردگارم، مرا از زیر بار ذلت نفس رهایى ده و پیش از آن كه‏مرگم در رسد از آلودگى شك و شرك پاكم كن. از تو یارى مى‏جویم،یاریم كن. بر تو توكل مى‏نمایم، مرا به حال خود وامگذار. تو رامى‏خوانم، مرا نومید مساز. مشتاق فضل توام، محرومم مكن. خویشتن‏را به وجود پاكت منتسب مى‏نمایم، دورم مگردان. مقیم درگاه توام،از خود نرانم.

تویى كه انوار جمالت را به دلهاى شیفتگانت تاباندى تا آن كه‏تو را شناختند و به یگانگى تو ایمان آوردند. تویى كه محبت غیرخود را از قلوب دوستانت زدودى تا غیر تو را به دوستى نگرفتند وبه جز تو پناه نیاوردند و آن گاه كه جهانیان آنان را هراسناك‏سازند، تو مونس ایشان هستى و تویى كه آنها را هدایت فرمودى تاجایى كه نشانه‏هاى قدرتت‏بر آنان آشكار گشت!

آن كس كه تو را از دست داد، چه كسى را یافت و آن كه تو رایافت كه را از دست داد! به راستى كه زیانكار است آن كس كه به‏جاى تو دیگرى را برگزیند و بسى خسران زده است آن كه بكوشد تااز تو جدا گردد. چسان به غیر تو امیدوار شوم، در حالى كه تورشته احسان را نگسسته‏اى و چگونه نیاز خویش از درگاه غیر توبطلبم و حال آن كه عادت بخشندگى خویش را دگرگون نساخته‏اى!

اى كسى كه شیرینى موانست‏خویش را به عاشقانت چشانیده‏اى، پس‏آنان در برابر تو تملق‏كنان برپاى ایستاده‏اند! اى كسى كه‏پرده‏هاى هیبت‏خود را بر دوستانت افكنده‏اى و آنان هراسناك درمقابل تو پوزش مى‏طلبند.

تو بندگانت را به یاد مى‏آورى پیش از آن كه دیگران از آنهایادى كنند و آغازگر هر بخشش و احسانى قبل از آن كه‏عبادت‏كنندگان رو به سوى تو آورند و بخشنده و عطا كننده‏اى، پیش‏از آن كه خواهندگان از تو بخواهند و چه شگفت است این كه بسیارمى‏بخشى، آن گاه از آنچه بخشیده‏اى از ما وام طلب مى‏كنى!

خداوندا، من را به كمند مهربانى خویش به سوى خود آر تا وصال‏تو را دریابم و با جاذبه الطاف خویش مرا دركش تا به سوى تو روى‏آورم!

خدایا، رشته امیدم از تو نمى‏گسلد گرچه تو را سركشى نموده‏ام وهرچند تو را عبادت كنم باز دهشت مرا رها نمى‏سازد. كاینات مرابه سوى تو رهنمون مى‏گردند و یقینى كه به كرم تو دارم مرا به‏سویت مى‏كشاند.

خدایا، چگونه نومید گردم و حال آن كه تو امید منى و چگونه به‏خوارى تن دردهم در حالى كه تو تكیه‏گاه منى.

خدایا، چسان در برابرت دعوى سربلندى نمایم با آن كه بنیادمرا از ذلت‏برآورده‏اى و چسان سر فخر بر آسمان نسایم و حال آن‏كه مرا به خود منتسب كرده‏اى!

خدایا! چگونه رداى بینوایى درنپوشم، در حالى كه مرا درجایگاه فقرا نشانده‏اى و چگونه خویشتن را فقیر بنامم با آن كه‏تو با بخشش خود بى‏نیازم ساخته‏اى!

تویى كه جز تو پروردگارى نیست. خود را به تمامى اشیاشناسانده‏اى به گونه‏اى كه موجودى نیست كه تو را نشناسد. تویى كه‏خویشتن را در آینه همه موجودات به من نموده‏اى و من در همه چیزجمال تو را به آشكارا نگریسته‏ام و تویى كه براى تمام موجودات‏آشنایى!


ماهنامه پاسدار اسلام شماره 20

آخرین پستها

آیة‌اللّه العظمى صافى گلپایگانى کمبودهاى اقتصادى به حساب روحانیت گذاشته نشود یکشنبه 23 مرداد 1390
معاون تبلیغ و آموزشهای کاربردی حوزه های علمیه: شنبه 22 مرداد 1390
متن کامل نامه شورای عالی حوزه به مشاور رییس جمهور و مدیر عامل خبرگزاری ایرنا شنبه 22 مرداد 1390
بیانیه معاون سابق آموزش حوزه های علمیه در خصوص حوادث اخیر شنبه 22 مرداد 1390
قابل توجه طلاب سطوح عالی که درخواست ارتقاء پایه دارند شنبه 22 مرداد 1390
نقشه مرکزمدیریت حوزه علمیه استان مرکزی چهارشنبه 15 تیر 1390
رهبر معظم انقلاب: وضع فعلی عدالت مطلقا راضی کننده نیست؛ دوران آزمون و خطا در مقوله عدالت سپری شده است چهارشنبه 28 اردیبهشت 1390
مقام و منزلت حضرت آیت الله بهجت در گفتگو با آیت الله مصباح یزدی چهارشنبه 28 اردیبهشت 1390
استخدام روحانیون در عقیدتی و سیاسی ناجا چهارشنبه 28 اردیبهشت 1390
کدام مرجع تقلید کامپیوتر را به حوزه آورد؟! چهارشنبه 28 اردیبهشت 1390
دروس خارج حوزه اینترنتی می شود چهارشنبه 28 اردیبهشت 1390
حمله مزدوران آل خلیفه و آل سعود به عزاداران حضرت ام البنین(س) چهارشنبه 28 اردیبهشت 1390
استقلال حوزه خواسته جدی مراجع تقلید است چهارشنبه 28 اردیبهشت 1390
رهبر انقلاب با اشاره به پیشرفت های اخیر در بخش نشر نسبت به گذشته فرمودند : تارسیدن به نقطه مطلوب فاصله داریم چهارشنبه 28 اردیبهشت 1390
علت علاقه مصری ها به اهل بیت‌(ع) از نگاه استاد الازهر چهارشنبه 28 اردیبهشت 1390
شمّه‌ای از اخلاق، صفات و کرامات حضرت فاطمه یکشنبه 18 اردیبهشت 1390
وصایای حضرت فاطمه سلام الله علیها یکشنبه 18 اردیبهشت 1390
فضایل قرانی حضرت فاطمه(سلام الله علیها ) یکشنبه 18 اردیبهشت 1390
پروفسور لگنهاوزن چگونه مسلمان شد؟ یکشنبه 18 اردیبهشت 1390
رهبر معظم انقلاب، در دیدار معلمان:حركت بیداری قطعاً تا قلب اروپا پیش خواهد رفت یکشنبه 18 اردیبهشت 1390
لیست آخرین پستها